There's a crack in everything

Aankijken is omarmen

Mon, 02 Nov 2020 14:33:27 GMT

Pasgeleden lag ik met zo'n 20 andere vrouwen in het zwembadwater voor een les aquajoggen. Met een aantal van hen had ik veel lol. Niet door te praten, maar omdat onze ogen elkaar af en toe vonden als we ons best deden om onze buikspieren te laten doen wat we wilden.
Wat hebben onze ogen toch veel zeggingskracht! Het voelde als echt contact en ik merkte hoe goed me dat deed. Door de ander aan te kijken, kun je je echt verbinden met diegene. En wat hebben we dat nodig in deze tijd!
Aankijken is een beetje omarmen. Omarm de ander met je ogen!
Want dat is wel een prachtig voordeel van die mondkapjes: je ogen springen er des te meer uit ;)
Doe je mee? Ik wens je een goede week met mooie verbindingen!

Cadeautjes

Tue, 13 Oct 2020 00:00:00 GMT

Wat is dat toch met nieuwe stekjes dat ik er zo blij van word?

En wat is dat toch met mij dat ik - hoewel ik dit weet - mezelf zo vaak geen tijd gun om even met mijn vingers in de aarde te zitten? En te genieten van nieuw groen leven, van de schepping die zich zomaar vermenigvuldigt, van de ontspanning en rust die een plantje poten me geeft. Juist in deze tijd waarin de angst zo groeit...

En ik neem me opnieuw voor elke dag tijd te maken voor deze momenten. Want elke dag is een nieuwe dag om lief te hebben, te delen, de schepping te zien. Dat is wat we kunnen, in welke tijd dan ook. Ik wens je zo'n dag!

#volvanleven #stekjes #liefhebben #delen

Zonsondergang

Wed, 30 Sep 2020 00:00:00 GMT

Zonsondergangen, ik hou ervan!
Tijdens onze vakantie in Noord-Holland heb ik er weer volop van genoten.

Ik houd eigenlijk nog meer van zonsopgangen. Ik vind helaas vaak niet de moed en daadkracht om al voor de zon op te staan...

Maar een zonsopgang heeft zoveel hoop in zich! Het is een nieuw begin, elke dag weer. Dat heeft de Schepper van de wereld wel heel mooi bedacht, vind ik: steeds weer een nieuw begin. Elke dag kun je achter je laten wat is geweest en opnieuw beginnen. Met wat dan ook. Dat is hoopvol en bemoedigend!
En ja, dat vraagt wel een keuze en een eerste stap. En da's niet simpel. Hoe vaak ik mijn verlangen om hard te lopen al niet bij enkel een gedachte heb gelaten... Maar vanmorgen ben ik gegaan!

Waar wil jij een nieuw begin mee maken? Ik ben benieuwd!

En als dit het moment voor jou is om dat wat jou belemmert in je leven aan te pakken en op te ruimen, en je kunt daar wel wat hulp bij gebruiken: voel je heel welkom om een afspraak te maken.

Ik wens je een mooie dag met een nieuw begin van wat dan ook!

Geef woorden aan je gevoel

Sat, 28 Mar 2020 00:00:00 GMT

Dit is een ondertitel voor uw nieuwe post

Vanmorgen overviel het me zomaar toen ik de krant las. Ik kon wel huilen en voelde me bang, na een week waarin ik best kon dealen met de situatie. Zomaar zoveel onrust van binnen.

Toen las ik deze tip van Groundwork.

Ik voel me verdrietig en bang.
En heb behoefte aan troost en bemoediging.
Zo. Dat helpt.
Nu weet ik wat ik kan doen.

Geef woorden aan je gevoel en behoefte.
Dat helpt.
Goed weekend!

Lente!

Sat, 21 Mar 2020 00:00:00 GMT

Vandaag is de lente aangebroken. En hoe!
Ik kan nu al genieten van het vooruitzicht dat ik vanavond mijn hoofd op de schone kussenhoes leg en die frisse lentegeur opnieuw ruik.
Geur van hoop, van belofte, van leven! En wat hebben we die frisse geur nodig met zn allen! Ik wel. Want het voelt alsof het in de wereld nog winter is: we vertragen, we zijn meer binnen, we kunnen ons koud voelen zonder fysiek contact.
Wat heeft God die seizoenen toch mooi bedacht! Want na de winter komt echt de lente. Altijd. Nooit niet. Ook als de winter heel lang duurt.
Dus keer je gezicht naar de zon vandaag en adem in die lentegeur! De natuur gaat ons voor. Laat het je bemoedigen en hoop geven. Goed weekend!

Een nieuwe, vreemde tijd

Sat, 14 Mar 2020 00:00:00 GMT

Lieve mensen, hoe is het met jullie in deze vreemde tijd? En hoe gaan jullie om met corona en alles wat daarmee samenhangt?
Ik merk aan mezelf dat ik me best verward en op momenten ook bang voel de afgelopen week. En het heeft me 2 dagen gekost om dat voor mezelf toe te geven.
Want ja, ik ben christen en geloof dat God de wereld in zijn hand houdt en dat ik niet bang hoef te zijn. En ja, ik voel me ook verward en soms bang en weet niet goed hoe ik hiermee om moet gaan. En nee , ik wil me daar niet door laten leiden...

Het is net of dit virus dat zich zo snel verspreidt, ervoor zorgt dat we ons allemaal heel bewust worden van onze kwetsbaarheid. We hebben geen controle en dat voelt niet fijn. En iedereen heeft z'n eigen manier om wat grip te creëren: de één maakt er grappen over, de ander slaat wc-papier in, een volgende kiest voor nuchterheid of onverschilligheid. Wat mij betreft allemaal begrijpelijk, ook al kies ik misschien een andere manier.

Toen ik voor mezelf kon toegeven dat ik me in de war en bang voel en dat dat mag, dat ik dat niet stom hoef te vinden van mezelf of niet gelovig genoeg of te soft, voelde ik ook ruimte ontstaan. Toen pas kon ik écht bedenken hoe ik mezelf wil gedragen in deze tijd. Grappig hoe dat werkt: je gevoel erkennen en bekennen geeft rust en ruimte.

Dus ik besloot dat ik vanaf nu maar gewoon eerlijk ben over hoe ik me voel en wat deze corona-hectiek met me doet. En dit te delen thuis en met vrienden. En er een stukje over te schrijven. En ik besloot een stapel kaarten te kopen en ze in de bus te doen bij mensen die nu misschien bang zijn om sociale contacten op te zoeken en dus alleen thuis zijn.

Ik houd me aanbevolen voor andere ideeën! En ben benieuwd: hoe is het voor jou? En hoe ga jij ermee om? Ik wens je in elk geval alle goeds en ook rust en ruimte om het op jouw manier te doen. Het lijkt me mooi als deze tijd nieuwe manieren van verbinding brengt: in onszelf én met elkaar ❤️

Vieze ramen

Sat, 07 Mar 2020 00:00:00 GMT

De stormen die over ons land trokken de afgelopen weken, zorgden voor een enorme laag viezigheid op de ramen. Naar buiten kijken werd een uitdaging en het zonnetje van vandaag maakte nog duidelijker hoe nodig een schoonmaakactie was. Tot mijn verrassing hielp dat oppoetsen van de buitenkant alleen bar weinig.
Wat bleek? De binnenkant was minstens zo vies...

Behalve dat dit veel zegt over mijn huishoudelijke activiteit van de laatst weken (...) past dit beeld zo mooi bij de uitspraak van een cliënt met wie ik pasgeleden zijn therapietraject afrondde. 'Ik leek voor de buitenwereld altijd best wel stabiel', zei hij, 'en ik deed ook erg mijn best om dat mooie plaatje naar de buitenwereld hoog te houden. Na dit proces voel ik me voor het eerst echt stabiel van binnen. Wat is dat een bevrijding en wat geeft dat veel rust! Ik kan relativeren, mild zijn naar mezelf en mezelf gunnen om te genieten en te mogen ontdekken. Ik had nooit verwacht dat dat 'binnenwerk' zo belangrijk was en me zoveel zou opleveren. Dat gun ik echt iedereen!'

Ik heb met bewondering voor zijn moed en met veel plezier dit 'binnenwerk' mogen meemaken en begeleiden. Wat een voorrecht! Er zijn zoveel manieren om je innerlijke ramen op te schonen. Investeer erin, wie weet hoe anders je kunt gaan kijken!

Silhouetten

Mon, 26 Aug 2019 00:00:00 GMT

Elk mens is uniek...
Ik hoef maar naar deze silhouetten te kijken om mijn geliefden alleen al aan hun houding te herkennen :) Ik zou ze herkennen uit duizenden...

Elk mens is uniek. Makkelijk gezegd en tegelijk zo enorm bijzonder. Zoveel miljarden mensen op deze aarde die allemaal hun eigen unieke houding, gevoelens, manieren, patronen hebben. Ongelooflijk toch?

Ik mocht afgelopen jaar als coach/ therapeut met een aantal mensen een eindje op lopen. In hun unieke proces. Wat heb ik veel van hen geleerd en wat hebben ze me verrijkt door hun gedachten en gevoelens met mij te delen! Ik ervaar dat als een groot voorrecht. En ik vind het een geweldig leuke uitdaging om onze gesprekken en interventies zó op maat te maken, dat ze helemaal passen bij de unieke persoon die ik voor me heb.

Misschien denk je al langer dat je best een stap zou willen zetten of verandering aan zou willen brengen in je leven, maar het kwam er nog niet van: waag de sprong en maak een afspraak. Ik heb nog een paar plekken vrij.

Ik heb zin in komend seizoen en kijk uit naar unieke ontmoetingen! Mooie week gewenst!

Een koude douche...

Mon, 22 Jul 2019 00:00:00 GMT

Vorige week was onze verwarmingsketel zomaar een paar dagen kapot. Dat betekende dat ik iets moest doen waar ik een gruwelijke hekel aan heb: de dag beginnen met een koude douche... Omdat ik me niet wilde laten bepalen door die kou (en ook omdat ik onze pubers niet nog meer munitie wilde geven door zelf ook te gaan klagen over een koude douche...), ben ik er 'gewoon' 3 dagen op rij onder gaan staan. Inclusief een keer haren wassen.
En nee, het wende niet.
En nee, het viel ook niet toch best een beetje mee.
En nee, mijn lijf voelde niet plots wakker en fit aan daarna.
Het was gewoon verdragen en gauw weer doorgaan.

Maar wat heb ik genoten van die vierde dag!
Toen de ketel gemaakt was. Toen het heerlijke warme water van mijn kruin tot mijn tenen over me heen stroomde. Toen ik besefte wat een rijkdom dit is...
En dat diep dankbare gevoel bleef me de rest van de week bij. Elke morgen weer. Ik heb zelden met zoveel aandacht gedouched. En het was lang geleden dat ik er zo bewust dankbaar en blij om was.

Het zijn de kleine dingen...

Ik wens jou en mezelf een zomer toe vol van deze kleine dingen! Dat je ze mag zien en voelen en ervaren met al je zintuigen. Dat je de tijd hebt en kunt nemen om dat te doen. En dat je er met volle teugen van geniet!
Een mooie zomer gewenst!

Leef met volle teugen!

Wed, 08 May 2019 12:44:14 GMT

Leef met volle teugen... Wat een inspirerende tekst van Kinga Bán, pas overleden prachtige vrouw en zangeres. Het raakt een diep verlangen in mij: zo wil ik leven! Met volle teugen, glimlachend, verwachtingsvol, nieuwsgierig, genietend, in het moment...

Er zijn van die dagen dat de verdrietige berichten over ziekte en ellende van mensen zich op lijken te stapelen. Er zijn van die dagen dat mijn eigen negatieve gedachtes me belemmeren om met volle teugen te leven. En wat is zo 'n tekst van iemand - die de dood al in de ogen keek toen ze 'm schreef - dan bemoedigend en inspirerend.

Stil staan bij al die kleine momenten van verwondering en verbinding, dat helpt mij om echt en met volle teugen te genieten van het leven. Ken je dat? Wat helpt jou?

Ik wens jou en mezelf veel van die kleine, kostbare momenten toe. Dat we ze zien en beleven, erbij stil staan en ze bewaren in ons hart. Hoe ons leven er ook uit ziet. Mooie week!

Onderdrukken van emoties

Fri, 15 Mar 2019 00:00:00 GMT

Er is dus echt een duidelijk verband tussen chronische spierspanning en emotionele problemen... Het onderdrukken van emoties veroorzaakt vaak ook fysieke pijn. Zie het artikel hieronder:

Wilhelm Reich kwam tot de conclusie dat mensen met emotionele en psychische problemen ook chronische spanning hadden in hun spieren (in feite in het bindweefsel). Reich is een van de pioniers van de neuropsychologie.

Zijn onderzoek leidde hem tot de ontdekking dat de chronische spanning te maken had met een langdurige verstoring van het autonome (vegetatieve) zenuwstelsel.

Onze stressrespons (vechten en vluchten) is bedoeld voor een acute reactie, niet als een langdurige staat. De stressrespons mobiliseert het hele systeem en is dus ook zeer energievretend. Langdurige stress put ons lijf uit.

Chronische spanning en pijn zijn in wezen terug te leiden tot het niet meer kunnen reguleren van het sympathische zenuwstelsel (dat aanzet tot vechten en vluchten bij bedreiging).

Daar waar het sympathische zenuwstelsel leidt tot spanning (‘aanspannen voor actie’), heeft het parasympathische zenuwstelsel te maken met ontspanning en expansie.

Je hebt het parasympathische zenuwstelsel nodig om te kunnen ontspannen, maar het is ook in het parasympathische systeem dat de bevriesrespons gebeurt wanneer je niet kunt vechten of vluchten. Er is dan vecht- en vluchtenergie die onderdrukt wordt. Dat is de energie die voor chronische pijn en spanning zorgt. Boosheid bijvoorbeeld hoort bij de vechtreflex.

Boosheid is een emotie die tot actie aanzet, Wanneer ze onderdrukt wordt, blijft ze tegen het systeem duwen, want ze wil expressie. Zo ontdekte Dr. John Sarno bijvoorbeeld dat de meeste rugklachten te maken hebben met onderdrukte boosheid, zelfs nog uit de kindertijd (zie zijn boek ‘Healing Back Pain’). Niet alleen boosheid, maar alle onderdrukte emoties verstoren de spontane stroom van de levensenergie door het lichaam.

Reich ontdekte – net als de traditionele Chinese geneeskunde dat duizenden jaren geleden al deed - dat de staat van die energiestroom in het lichaam eigenlijk fundamenteler is voor de conditie van het menselijke organisme dan gedachten en emoties over situaties.

Iemand die depressief is bijvoorbeeld heeft veel onderdrukte emotie (vaak boosheid maar ook verdriet of onmacht). Zo iemand kan zijn (haar) emotionele staat niet veranderen door alleen maar positieve gedachten te denken. Het lichaam zal eerst oude stress moeten loslaten. Chronische stress in het lijf is de oorzaak van de meeste fysieke maar ook van de veel emotionele en psychische problemen.

Herken je dit?

Gun jezelf meer genezing en ga - naast bijvoorbeeld de fysio - ook op zoek naar goede emotionele hulp. Maak bijvoorbeeld een afspraak bij praktijk van Vol van Leven :)

Een eindje 'samen op lopen'

Tue, 05 Mar 2019 00:00:00 GMT

Dit is een ondertitel voor uw nieuwe post

In de gesprekken die ik had deze week, met cliënten en met een vriendin, heb ik weer gevoeld hoe belangrijk en fijn het is om kwetsbare dingen met elkaar te delen. Om even een eindje 'samen op te lopen'. Om elkaar verder te helpen door het leven. Dat soms best worstelen is...

Hoe?

Vooral door te luisteren en de ander de ruimte te geven te vertellen. Door mee te voelen. Door te proberen de situatie te zien door de ogen van de ander. Ik mocht het doen en ik mocht het zelf ontva ngen. Kostbaar!

Zoek iemand om mee te praten, iemand die echt naar je kan luisteren. Wees iemand om mee te praten, iemand die echt kan luisteren.
Wissel dat lekker af :)
En reis zo een eindje samen op.
Mooie ontmoetingen gewenst!

Doen waar je blij van wordt

Sat, 16 Feb 2019 00:00:00 GMT

Doen waar je blij van wordt... Datgene doen waarvan je diep van binnen voelt dat je er behoefte aan hebt....
Ook als dat 'niet mag' van jezelf.
Ook als je merkt hoe bang je bent dat anderen dat 'stom' vinden of 'raar' of 'niet netjes'... En dan toch jezelf toestemming geven te doen waar je naar verlangt...

Ik ben ermee aan het oefenen. Vorige week voelde ik hoe graag ik buiten in de sneeuw een wandeling wilde maken in plaats van naar mijn lesdag te gaan. Na een tijdje geworst el in mezelf met allerlei 'ja maars', heb ik besloten toch te doen waar ik enorm veel zin in had: spijbelen van les en naar buiten te gaan om te genieten van vrijheid en rust. En daar eerlijk over te zijn naar mijn studiegenoten.
En... ik werd er zo ontzettend blij van! :)

Ken je dat, dat geworstel met jezelf toestemming geven om niks te doen, te ontspannen, tijd voor jezelf te nemen, even niet op anderen gericht zijn,...?
Ik moedig je graag aan: sta even stil en voel wat je écht nodig hebt. Geef jezelf toestemming. En ga ervoor!

Een bloeiend 2019!

Wed, 02 Jan 2019 00:00:00 GMT

De amaryllis bloeit! Gekregen met sinterklaas als een onooglijke bruine bol in een potje. Maar liefst drie groene knoppen schoten de afgelopen weken de lucht in. En vlak voordat 2019 begon, braken de knoppen open. Wat een schoonheid en wat een onvermoede kracht!

Ik wens je toe dat jouw nieuwe jaar ook bloeiend mag zijn. Dat je je onvermoede kracht mag (her)ontdekken en dat je je schoonheid mag laten zien. Door 'gewoon' te zijn wie je echt bent, zonder schaamte, zonder angst voor oordelen van anderen of van jezelf, in vrijheid.

Kortom: Ik wens je een jaar dat in alle opzichten vol van Leven is.!

LOVE

Mon, 10 Dec 2018 00:00:00 GMT

Afgelopen weekend vierden we als gezin Sinterklaas en kreeg ik deze leuke kleine kaarsjes. Vier letters die samen het woord LOVE vormen. 'Want mam, dat past zo bij jou, liefde. En als je ze husselt, krijg je VOEL, ook iets wat je heel veel doet. Thuis en in je werk.' Scherp en ontroerend, die tieners...

En het is waar: vooral sinds ik de opleiding tot therapeut volg, heb ik erg geleerd meer stil te staan bij wat ik van binnen voel. En dat er gewoon te laten zijn, er niet mete en een oordeel over te hebben, niet alles meteen te willen analyseren. En het levert me heel veel op: ik voel steeds beter waar ik werkelijk behoefte aan heb. En dat mag er steeds meer zijn van mezelf.

In mijn werk help ik mensen ook dit proces te volgen: sta 'es stil bij wat je echt voelt, zonder oordeel. VOELen met LOVE, zeg maar. Gevoelens zijn zulke mooie richtingwijzers voor onze behoeftes! En als je weet waar je echt behoefte aan hebt, kun je ook leren dat aan jezelf te geven. Wat een verademing en wat een rust geeft dat!
Liefdevol voelen... een prachtige kunst die gewoon te leren valt :)

Ik ben...

Wed, 28 Nov 2018 00:00:00 GMT

Wie ben ik? Ik ben...
Wat een prachtig thema voor de vrouwenkring waar ik 2 weken geleden was uitgenodigd om iets te komen vertellen over mijn werk.

Met behulp van playmobil hebben we ontdekt welke kwaliteiten we uit onze 'schatkist' hebben gehaald en vaak hebben uitvergroot. Soms zien of kennen anderen alleen dat deel van jou. En misschien ben je ook zelf bijna gaan geloven dat je alleen dat deel bent...

Maar wie ben je echt? Wie ben je geworden? Wie ben je in de ogen van anderen? En van God? Hij zegt: 'Ik heb je lief, sta op en schitter, mooie vrouw!'

Een prachtige bemoediging en een mooie uitdaging :)
Doe je mee in het jezelf laten zien?

Meer weten over de mogelijkheid van zo'n themamorgen/ avond? Mail naar annemieke@volvanleven.nl. Wellicht is het ook inspirerend voor jouw kring of kleine groep.

Een schitterende week gewenst!

Ontspannen is een kunst

Tue, 20 Nov 2018 00:00:00 GMT

Ontspannen is een kunst... Sinds ik een aantal maanden geleden begonnen ben met praktijk Vol van Leven, heb ik dat aan den lijve ondervonden.

Ik ben enorm aan het zoeken geweest naar een goede balans tussen aan de ene kant lekker bezig zijn met werk dat mijn passie heeft plus een studie die ik ontzettend boeiend vind en aan de andere kant dat allemaal helemaal loslaten en echt 'vrij' zijn. Vrij om te ontspannen, vrij om niks te hoeven - vooral van mijzelf - vrij om te luiere n, vrij om creatief bezig te zijn, om buiten te zijn. Een uitdaging voor mij! En ja, het lukt steeds beter ;)

Eén van de dingen die ik gedaan heb om te ontspannen en creatief bezig te zijn, is een workshop fotografie. Tijdens een 'buitendag' - een dag lang buiten in Amsterdam op straat fotograferen, geweldig! - zag ik deze meneer in zijn eigen kraam zitten. Ik heb een tijdje naar hem staan kijken en staan genieten van zijn rust, temidden van alle drukte. Heerlijk! Wat een levenskunst...

Dat kunnen: alles even laten voor wat het is en je terugtrekken met jezelf, is iets waar ik graag nog veel verder in wil groeien.
Herkenbaar? Hoe doe jij dat? Ik hoor het graag!
Fijne week met veel ont-spanning!

Eerlijk naar jezelf durven kijken

Sun, 11 Nov 2018 00:00:00 GMT

Hoe moeilijk blijkt het toch steeds... Eerlijk durven kijken naar mezelf. En dat doen met nieuwsgierigheid en vooral met mildheid. Mijn kritische ik pakt al snel de regie en dan blijft er weinig van me over...
Maar ik leer, merk ik. Ik durf het meer te delen met mensen die me lief zijn. En dat helpt! Hun bemoediging is goud waard! En wat zorgt die kwetsbaarheid voor veel verbinding. Ik ben er verwonderd van!

Nieuwsgierig zijn

Sat, 25 Aug 2018 00:00:00 GMT

Net weer terug van vakantie en nog niet helemaal weer begonnen met werk en studie, merk ik dat ik er zin in heb!

Voor het eerst sinds jaren heb ik na zo'n periode van rust en ontspanning en niks hoeven, ook weer zin om te beginnen aan dit seizoen. Ik moet denken aan die ene morgen in de vakantie waarin ik helemaal alleen zat te mijmeren aan de oever van de rivier en geraakt werd door de pracht van een libelle. Dit beestje, dat zich zo sierlijk bewoog door de lucht en dan weer hier, dan weer daar neerstreek, had zóveel plezier en lichtheid in zich! Ze leek zo nieuwsgierig naar alles, zo verlangend om alles wat op haar pad kwam te onderzoeken.

Ik voel me ook zo, merk ik: nieuwsgierig naar alles wat op mijn pad gaat komen in dit nieuwe seizoen. Ik heb nog geen concrete plannen gemaakt en voel die behoefte ook (nog) niet. Maar ik voel me open staan en dat is voor nu helemaal goed ;)

Hoe is het met jou? Heb jij er zin in? Kun je nieuwsgierig zijn? Dan wens ik je veel zegen! Geniet ervan! Of kijk je met een heel ander gevoel naar de komende maanden? Ook dan wens ik je veel zegen en de moed het aan te gaan.

En mocht je daar wel wat hulp bij kunnen gebruiken: praktijk Vol van Leven is geopend. Welkom!

Mijn innerlijke delen en ik...

Tue, 19 Jun 2018 00:00:00 GMT

Mocht je je afvragen of het werkelijk waar is dat wij mensen verschillende innerlijke delen in ons hebben die 'zomaar' de regie kunnen overnemen.... dan moet je echt even dit filmpje kijken!
Ik vind het een prachtig voorbeeld, waarin je het ene moment enkel 'het bange deel' van dit meisje ziet en het volgende moment 'de Artiest'. Als je haar in eerste instantie hoort en ziet praten, kun je zomaar het idee krijgen dat dit bange deel het hele meisje 'is'. Zodra ze haar lied ten uitvoer brengt, besef je hoe onwaar die eerste indruk was...

Ik geloof dat wij mensen allemaal innerlijke delen hebben. Ik heb er zelf in elk geval een heel aantal. En ik heb ontdekt dat mijn bange, verdrietige, kwetsbare delen erg goed worden beschermd door krachtige delen in mij als de Perfectionst en de Pleaser. Zij kunnen zomaar de regie overnemen om te zorgen dat ik me niet zo bang of verdrietig voel. En ja, dan zien de mensen om mij heen vooral dat prachtige schone huis... of die altijd aardige, belangstellende Annemieke. Ik leer steeds meer regie te nemen over mijn 'copingdelen'. Zodat ik werkelijk kan voelen wat er te voelen valt: ook verdriet, ook angst. En nee, dat is echt niet altijd fijn. Maar wel eerlijk en echt.

Herken je iets hiervan in je eigen binnenwereld? Heb jij ook innerlijke delen die soms de regie overnemen? Een 'moeten-deel' dat flink in discussie is met een deel dat zich 'niet goed genoeg' voelt bijvoorbeeld? Of een interne Criticus die jou behoorlijk veroordeelt? Of een deel dat zich snel schaamt, waardoor je Conformerende deel de regie overneemt en je je aanpast? Deze interne discussie kan zoveel energie vragen... Is dit soms ook een worsteling voor jou? Of wil je er wel meer over weten/ er es over doorpraten? Welkom voor een kop koffie of een afspraak!

There's a crack in everything...

Wed, 23 May 2018 00:00:00 GMT

Soms kan ik het zo voelen: mijn beperkingen, mijn innerlijke strijd, mijn angst en verdriet.
Ik blijf vaak liever weg van deze gevoelens. En ga hard aan het wer k om alles er weer netjes en mooi uit te laten zien. Van buiten. Maar ik leer steeds meer om echt te durven kijken en echt te durven voelen wat me diep van binnen raakt. Dat is niet altijd fijn, dat doet pijn. En blijkt tegelijk ook kostbaar en helend. Niet alleen voor mezelf, ook voor anderen.
Als ik het durf te delen tenminste...

Pas geleden, toen ik op een Groundwork Basic was (een aanrader trouwens! check www.groundwork.nl ) raakte me dat opnieuw, door het horen van dit verhaal. Bij deze ook voor jou, mét animatie.

Cohen snapte het al veel eerder dan ik: 'There's a crack in everything, that's how the light gets in'...

BOEM!

Tue, 17 Apr 2018 09:11:36 GMT

Overal explosies...

BOEM! Het lijkt wel een explosie! Eentje die op verschillende plekken in onze tuin plaats vindt. BOEM! De magnoliaknoppen barsten open. BOEM! De opgerolde blade ren van de varens ontrollen zich. BOEM! De witte bloesems van de Krent laten hun schoonheid zien. Wat al die tijd verborgen was in de winter, ja zelfs dood leek, blijkt zóveel leven te bevatten! Met verwondering ben ik getuige van deze 'Levensexplosies' in onze tuin.

En het dringt tot me door dat dit in ons leven als mens ook vaak gebeurt: soms lijken onze energie, onze kracht, onze idealen op sterven na dood. Soms lijken we zelf alleen maar door te bewegen, zonder enthousiasme en bezieling. Het lijkt wel winter... Herken je dit? Het kan zijn dat het voor jou de tijd is om stil te staan en te verdragen. Te rouwen wellicht.

En tegelijk mag je vertrouwen dat de lente in je leven eraan komt. Niet door nog harder te werken of nog beter je best te doen. Maar door goed te kijken naar de eerste tekenen van leven. Want die zijn zijn er echt. Als stille beloftes. Laat de ontbottende natuur je moed en vertrouwen geven.

Ik wens je veel momenten van verwondering.